Upravljanje potpunim kvalitetom u kompaniji EUROLOGOS

Partnerstvo između Eurologos-ove i klijentove kontrole.

Kako izbeći prepirke između lektora?
Lektori koje jedan klijent zaduži za proveru lingvističkog kvaliteta prevoda urađenog od strane jednog od Eurologos-ovih sedišta imaju iste obaveze kao i bilo koji drugi lektor. U tom slučaju sve što trebaju uraditi jeste poštovati pet deontoloških I profesionalnih pravila.

Ocena prethodno ugovorenog nivoa kvaliteta
Klijentov lektor koji pregleda tekst preveden od strane Eurologos-a mora biti obavešten o tome koji je nivo kvaliteta ugovoren između klijenta i jednog od naših sedišta u trenutku narudžbine prevoda. Ako je, na primer, ugovoren nivo „kvalitet prevoda”, bez terminologije i dodatnog „prilagođavanja”, (bez sastavljanja proverenih rečnika i bez geomarketinške i geostilističke lokalizacije teksta) ili ako nije tražen nivo „kvalitet editinga”, tj. usluga postizanja vrhunskog kvaliteta teksta-layout-a na taozvanom „nula grešaka” nivou (zero error), lektor bi trebao ocenjivati samo prethodno zahtevanu jezičku uslugu.

Nenamerne ispravke autorovih grešaka prilikom „prevodilačkog prepisivanja”
Ponekad lektor unosi ispravke koje mogu izmeniti polazni tekst na semantičkom (nevernost značenju) ili na (socio- i geo-) stilskom polju. U tom slučaju riskira da zapadne u zamku takozvanog „prevodilačkog prepisivanja” teksta, ispravljajući, svesno ili nesvesno, autorove greške, koje bi mogle biti opravdane u konceptualnom ili čak neophodne u kontekstualnom smislu. One, naravno, ne znače grešku u prevodu i klijentov lektor ima obavezu da obavesti svog naručioca o prevodilačkim slobodama koje si je dozvolio/la i koje su mu /joj se učinile neophodnim (marketinška pitanja i pitanja prilagođavanja teksta). U svakom slučaju, uvek je naručilac prevoda taj koji odlučuje o izmenama tekstova koji trebaju biti prevedeni ( rizik od udaljavanja od marketinškog pozicioniranja ili od strateške linije komunikacije njegove kompanije).

Opasnost od zloupotrebe prenabujalog jezičkog ega
Klijentov lektor, baš kao i prevodilac- lektor u Eurologos-u, treba izbegavati upuštanje u besmisleno stilsko takmičenje ili u „karakternu” raspravu. „Moć” njegovog položaja može se porediti jedino sa slabošću položaja njegovog poslodavca ili naručioca koji ne moraju poznavati jezik u pitanju. Što se tiče Eurologos-ovih prevodioca, oni se već dugi niz godina trude upamtiti da se ne radi o takmičenju između nabujalih ega u potrazi za onim što lingvisti nazivaju „kvazi-savršenost”. Pružati višejezične usluge jednoj modernoj kompaniji podrazumeva sarađivati sa njom u cilju maksimalizacije konačnog kvaliteta njenih publikacija za koje se, uostalom, uvek podrazumeva da mogu biti dodatno poboljšane. Lingvisti, koji su po ovom pitanju veoma sarkastični, nazivaju ovu potragu „asimptotskim naporom za postizanjem navodnog poboljšanja…” (pogledajte, na primer, francuskog traduktologa Žan Renoa Ladmirala).
S druge strane, ovde nismo pomenuli specifične slučajeve u kojima klijentov lektor može čak imati sukob interesa u odnosu na jednu veliku agenciju za prevođenje kao snabdevača prevodima (što je veoma redak, ali uvek moguć slučaj).

Rizik od preteranih korekcija i profesionalno poštovanje prevodioca-lektora
Ukoliko klijentov lektor želi izmeniti stil ili čak neumoljiv prevodiočev idiolekt (drugim rečima, njegov lični i uvek jedinstven način prevođenja) mora o tome obavestiti i lice odgovorno za publikaciju, ako ni zbog čega drugog, ono bar kako bi ga poštedeo panike po pitanju „kvaliteta prevoda”. Lektor svakog klijenta bi morao odoleti prirodnom nagonu da ponovo sve prepiše, imajući u vidu činjenicu da ne postoji ništa subjektivnije od suda o jednom dobro prevedenom redu teksta. Međutim, ako se neki lektor, zadužen od strane klijenta da pregleda jedan tekst, ipak upusti u jednu „skoro beskrajnu hiper-korekciju”, mora bar saopštiti svom naručiocu (ili poslodavcu) koje je to polje na kom je unosio svoje ispravke, kako bi ih relativizirao, i mora poštovati profesionalnost prevodioca, koja bi greškom mogla biti dovedena u pitanje.

Saradnja između klijentovog lektora i Eurologos-ovih prevodioca-lektora
Zadatak klijentovog lektora jeste da na kraju proveri terminološku preciznost i specifične idiomatske izraze tehnolekta svoje kompanije. I u tome bi trebao biti beskompromisan. Kompanija Eurologos se nada, između ostalog, da će on upotrebiti sva svoja tehnička poznavanja kako bi doprineo, zajedno sa prevodiocima i terminolozima naših sedišta, maksimalnoj prikladnosti tekstova. Ne bi mu trebalo promaći ništa što se tiče specifičnog jezika njegovog sektora ili njegove kompanije (pa čak i njegovog odeljenja). Zadatak je opisati, uz jednu potpunu i besprekornu terminološku preciznost, nou-hau kompanije: u igri su njena reputacija i tehničko-komercijalna efikasnost. Stoga je potrebno uspostaviti saradnju kako bi se mogli sastaviti i pregledati rečnici, homogenizovati „kućni stil” klijentove kompanije i kako bi se mogla steći familijarnost sa njenim proizvodima/uslugama. Ta saradnja se mora konstantno održavati i negovati kako bi se poboljšao kvalitet tekstova na različitim ciljnim jezicima.

Mogli bismo ovde nabrojati i druga pravila, koja su, između ostalog, opisana u nekoliko knjiga napisanih od strane Eurologos-ovih rukovodioca. Ali sva ta pravila slede iz poslednjeg koje smo ovde naveli, a koje se bazira na direktnoj saradnji između klijentovih lektora, s jedne , i prevodioca, lektora, terminologa i jezičkih koordinatora Grupe Eurologos , s druge strane.