Veština dobrog pisanja u službi dobrog čitanja
Ako postoje stil i tehnolekt karakteristični za svaku kompaniju u okviru moderne komunikacije u ovom našem globalizovanom svetu, isto tako postoji i jedan poseban stil za pisanje tekstova namenjenih prevođenju na jezike novih tržišta koja se planiraju osvojiti.
Naše više od 25 godina dugo iskustvo u pisanju tekstova na više jezika nam je pokazalo da se ne sme staviti previše „ograničenja” na stil pisanja na polaznom jeziku, jeziku klijenta. Jedina „ograničenja” u pisanju bi trebala biti ona koja se tiču tradicionalnih standarda dobrog pisanja. Navodimo nekoliko pravila kao vodič za „prevodiv” stil u pisanju:

a. rečenice ne bi trebalo da imaju više od 25-30 reči
b. pasusi bi se trebali sastojati od najviše tri do četiri rečenice
c. morfološke strukture bi, pre svega, trebale biti u aktivnom obliku i po mogućstvu bez
oblika gerunda
d. čak i veoma retke i tehnički „problematične” terminologije mogu biti upotrebljene, pod
uslovom da su im značenja definisana (uz pomoć objašnjenja i glosara sastavljenih za tu priliku) I dostupna čitaocima sa prosečnim opštim znanjem
e. napraviti naslove i podnaslove i konceptualno podeliti izlaganje, kako
bi ono u najvećoj mogućoj meri bilo pojednostavljeno
f. uravnoteženo koristiti ilustracije, njihova objašnjenja i podnaslove, kao potpomoć i u svrhu
sažetog prenosa informacija o sadržaju
g. skratiti pisanje kako bi se suvišni elementi mogli svesti na minimum, namerno ih čineći
korisnim ili neophodnim

Pored toga, morate imati veru u kvalitetne prevodioce, lokalizatore i stručnjake koji prilagođavaju tekst tržištu. Uprkos svojim ograničenjima, prevod može učiniti čuda. Već su veliki pisci 18.-tog veka (od Getea do sastavljača enciklopedija) bili svesni jednog veoma iznenađujućeg fenomena koji lingvisti danas nazivaju jezičke univerzalije: opšte komunikacione strukture prisutne u svim jezicima (nezavisno od njihove morfologije).