Partnerstvo između klijenta-revizora i terminologa/prevodioca iz Eurologos-a
Takozvani pragmatični prevodi –komercijalnih, reklamnih, tehničkih ili tekstova institucionalne komunikacije-često uključuju višestruko „očinstvo”: prvobitnog autora, prevodioca, lektora, terminografičara, kompjuterskog programa (prevođenje uz pomoć automatske memorije, kao što su Trados ili Systran, na primer), lingviste koji homogenizuje tekst i, naravno, veoma važnog klijenta-revizora. Imamo, tako, nekih 6-7 „očeva” originalnog teksta! Potrebno je,dakle, uspostaviti jednu aktivnu i…plodnu saradnju od samog početka, u službi lepote i perfekcije deteta koje se treba roditi, tj. teksta u u traženim geostilovima: jedno svesno očinstvo u okviru inteligentnog partnerstva. Neplodne prepirke između lingvista moraju biti izbegnute po svaku cenu. Apsolutni prioritet je zadovoljiti interese klijenta (naručioca prevoda), a ne razmahivati se jezičkim egoima. Dok se klijentov revizor mora uzdržati od ispravljanja autorovih greški (morfološke i semantičke izmene u originalnom tekstu), prevodilac mora ponovo uspostaviti gramatičku ravnotežu u tekstu, tamo gde je klijentov revizor nenamerno napravio greške. Dok je višestruko „očinstvo” neophodno tekstu za vreme njegovog kompleksnog stvaranja, završno doterivanje bi trebalo da radi samo prevodilac-revizor.