Kvalitet
Pet striktno profesionalnih normi
Korektori angažovani od strane klijenata (dalje klijenti-korektori) koji kontrolišu prevode tekstova saradnika Grupe EUROLOGOS imaju iste obaveze kao i svi drugi revizori. Sve što treba da rade jeste da slede pet etičkih pravila profesije.
Procena kvaliteta garantovanog ugovorom
Klijenti-korektori koji se bave kontrolom Eurologosovih prevoda treba da imaju u vidu nivo kvaliteta koji su jedna od naših kancelarija i klijent dogovorili prilikom sklapanja ugovora. Ako je, na primer, ugovorom zagarantovan samo “kvalitet prevoda”- bez terminologije i “adaptacije” (u koje ulazi sastavljanje glosara, geomarketing i geostilistička lokalizacija teksta) ili bez odrednica vezanih za “editorski kvalitet”, to jest vrhunski, “nula grešaka”, lingvistički proizvod koji će voditi računa kako o tekstu tako i o lejautu- onda klijent-korektor treba da ocenjuje samo nivo kvaliteta naznačen u ugovoru.
Nenamerna (ili namerna) korekcija originalnog autora ili “prevodilački rewriting”
Nekada je posledica revizorskih korekcija semantička izmena originalnog teksta (drugačije značenje) ili pak stilska izmena originalnog teksta (u smislu geostilistike ili sociolekta). U tim je slučajevima veoma lako skliznuti u “prevodilački rewriting”, tj. namerno ili nenamerno korigovanje samog autora. Potonje, nesvesno, korigovanje može u nekim slučajevima biti opravdano s konceptualne ili kontekstualne tačke zrenja. Kako bilo, te korekcije ne podrazumevaju otkrivanje grešaka u prevođenju. Klijent-korektor u tom slučaju treba da obavesti svog klijenta o prevodilačkoj slobodi koju je sebi dozvolio kao i razlozima svoje odluke (adaptacija u svrhu marketinga, npr). U svakom slučaju, klijent koji plaća prevod treba da ima završnu reč po pitanju unošenja promena u prevod (u suprotnom se rizikuje udaljavanje od marketinških i korporativnih ciljeva zbog kojih je prevod na prvom mestu i tražen).
Opasnost padanja pod uticaj preterane stručne samouverenosti
Klijent-korektor, baš kao i Eurologosov prevodilac-korektor, mora da se odupre upuštanju u beskorisno stilističko takmičenje ili lične sukobe. Njegova je “pozicija moći” srazmerna “slabosti” njegovih klijenata koji ne poznaju jezik s koga se prevodi. Eurologosovi prevodioci znaju da se ovaj posao ne sme svesti na takmičenja u nadmenosti kao propratni efekat stremljenja da se dostigne ono što lingvisti nazivaju “skoro savršenim tekstom”. Pružanje višejezičnih usluga savremenoj kompaniji zasniva se na saradnji koja za cilj ima poboljšanje kvaliteta finalnog proizvoda, koji, naravno, uvek može biti poboljšan. Lingvisti, za izvesnom dozom sarkazma, to stremljenje opisuju kao “beskrajni pokušaj eventualnog poboljšanja” (za više informacija konsultovati tekstove francuskog teoretičara prevođenja Žan-Renea Ladmirala). Treba podvući da ovde nismo uzeli u razmatranje slučajeve u kojima bi moglo doći do sukoba interesa između klijenta-korektora i velikih prevodilačkih agencija (što se retko dešava, ali nije nemoguće).
Rizik preterane korekcije i profesionalno poštovanje prema prevodiocu-revizoru
U slučaju da klijent-korektor želi da promeni prevodiočev stil, ili idiolekt (prevodiočev poseban stil prevođenja), on o tome mora obavestiti menadžera za publikaceje, ako ni zbog čega drugog, onda da bi se izbegla konfuzija oko “kvaliteta prevoda”. Klijent-korektor mora da se odupre iskušenju da prepravlja sve što mu padne pod ruku, budući da je procena stilske podobnosti prevoda subjektivna stvar. U slučaju da lektor ipak poklekne pred tim iskušenjem “beskrajnog prepravljanja”, on o tome mora obavestiti svog nadređenog (ili poslodavca), kako bi prepravke obrazložio i kako bi se izbeglo bezrazložno dovođenje u pitanje prevodiočeve profesionalnosti.
Saradnja klijenta-korektora i EUROLOGOSOVIH prevodilaca i leksikografa
Klijent-korektor se na posletku mora uveriti u terminološku i idiomatsku preciznost prevoda, koji u potpunosti treba da odgovara klijentovom tehnolektu. To je najvažniji deo njegovog posla. Eurologos insistira na tome da klijent-korektor u tu svrhu sve svoje stručno znanje stavi na raspolaganje naših prevodilaca i lektora, kako bi se kroz saradnju doprinelo kvalitetu teksta.
On ne sme dozvoliti greške u oblasti za koju je stručan (niti oblasti za koju je nadležan odsek u kome radi).
To je veoma bitno jer nijedan prevodilac ne može završiti svoj posao bez pomoći klijenta-korektora. Saradnja prilikom sastavljanja i kontrolisanja glosara, ujednačavanja stila prevoda i upoznavanja sa proizvodima/ uslugama kompanije-klijenta jedan je od ključnih faktora. Ta se saradnja mora konstantno održavati u cilju garancije kvaliteta prevoda na datim ciljnim jezicima.
Navedenom se može pridodati još nekoliko pravila, obrađenih i pojašnjenih u publikacijama Eurologosovih menadžera. Kako bilo, sve što je do sad postignuto rezultat je saradnje klijenata-korektora s jedne strane i prevodilaca, lektora, lingvista i leksikografa Grupe Eurologos sa druge.
Korektori angažovani od strane klijenata (dalje klijenti-korektori) koji kontrolišu prevode tekstova saradnika Grupe EUROLOGOS imaju iste obaveze kao i svi drugi revizori. Sve što treba da rade jeste da slede pet etičkih pravila profesije.
Procena kvaliteta garantovanog ugovorom
Klijenti-korektori koji se bave kontrolom Eurologosovih prevoda treba da imaju u vidu nivo kvaliteta koji su jedna od naših kancelarija i klijent dogovorili prilikom sklapanja ugovora. Ako je, na primer, ugovorom zagarantovan samo “kvalitet prevoda”- bez terminologije i “adaptacije” (u koje ulazi sastavljanje glosara, geomarketing i geostilistička lokalizacija teksta) ili bez odrednica vezanih za “editorski kvalitet”, to jest vrhunski, “nula grešaka”, lingvistički proizvod koji će voditi računa kako o tekstu tako i o lejautu- onda klijent-korektor treba da ocenjuje samo nivo kvaliteta naznačen u ugovoru.
Nenamerna (ili namerna) korekcija originalnog autora ili “prevodilački rewriting”
Nekada je posledica revizorskih korekcija semantička izmena originalnog teksta (drugačije značenje) ili pak stilska izmena originalnog teksta (u smislu geostilistike ili sociolekta). U tim je slučajevima veoma lako skliznuti u “prevodilački rewriting”, tj. namerno ili nenamerno korigovanje samog autora. Potonje, nesvesno, korigovanje može u nekim slučajevima biti opravdano s konceptualne ili kontekstualne tačke zrenja. Kako bilo, te korekcije ne podrazumevaju otkrivanje grešaka u prevođenju. Klijent-korektor u tom slučaju treba da obavesti svog klijenta o prevodilačkoj slobodi koju je sebi dozvolio kao i razlozima svoje odluke (adaptacija u svrhu marketinga, npr). U svakom slučaju, klijent koji plaća prevod treba da ima završnu reč po pitanju unošenja promena u prevod (u suprotnom se rizikuje udaljavanje od marketinških i korporativnih ciljeva zbog kojih je prevod na prvom mestu i tražen).
Opasnost padanja pod uticaj preterane stručne samouverenosti
Klijent-korektor, baš kao i Eurologosov prevodilac-korektor, mora da se odupre upuštanju u beskorisno stilističko takmičenje ili lične sukobe. Njegova je “pozicija moći” srazmerna “slabosti” njegovih klijenata koji ne poznaju jezik s koga se prevodi. Eurologosovi prevodioci znaju da se ovaj posao ne sme svesti na takmičenja u nadmenosti kao propratni efekat stremljenja da se dostigne ono što lingvisti nazivaju “skoro savršenim tekstom”. Pružanje višejezičnih usluga savremenoj kompaniji zasniva se na saradnji koja za cilj ima poboljšanje kvaliteta finalnog proizvoda, koji, naravno, uvek može biti poboljšan. Lingvisti, za izvesnom dozom sarkazma, to stremljenje opisuju kao “beskrajni pokušaj eventualnog poboljšanja” (za više informacija konsultovati tekstove francuskog teoretičara prevođenja Žan-Renea Ladmirala). Treba podvući da ovde nismo uzeli u razmatranje slučajeve u kojima bi moglo doći do sukoba interesa između klijenta-korektora i velikih prevodilačkih agencija (što se retko dešava, ali nije nemoguće).
Rizik preterane korekcije i profesionalno poštovanje prema prevodiocu-revizoru
U slučaju da klijent-korektor želi da promeni prevodiočev stil, ili idiolekt (prevodiočev poseban stil prevođenja), on o tome mora obavestiti menadžera za publikaceje, ako ni zbog čega drugog, onda da bi se izbegla konfuzija oko “kvaliteta prevoda”. Klijent-korektor mora da se odupre iskušenju da prepravlja sve što mu padne pod ruku, budući da je procena stilske podobnosti prevoda subjektivna stvar. U slučaju da lektor ipak poklekne pred tim iskušenjem “beskrajnog prepravljanja”, on o tome mora obavestiti svog nadređenog (ili poslodavca), kako bi prepravke obrazložio i kako bi se izbeglo bezrazložno dovođenje u pitanje prevodiočeve profesionalnosti.
Kreiranje tehnolekta i prevodilačkih memorija:
sve u kancelarijama Eurologosa.
sve u kancelarijama Eurologosa.
Saradnja klijenta-korektora i EUROLOGOSOVIH prevodilaca i leksikografa
Klijent-korektor se na posletku mora uveriti u terminološku i idiomatsku preciznost prevoda, koji u potpunosti treba da odgovara klijentovom tehnolektu. To je najvažniji deo njegovog posla. Eurologos insistira na tome da klijent-korektor u tu svrhu sve svoje stručno znanje stavi na raspolaganje naših prevodilaca i lektora, kako bi se kroz saradnju doprinelo kvalitetu teksta.
On ne sme dozvoliti greške u oblasti za koju je stručan (niti oblasti za koju je nadležan odsek u kome radi).
To je veoma bitno jer nijedan prevodilac ne može završiti svoj posao bez pomoći klijenta-korektora. Saradnja prilikom sastavljanja i kontrolisanja glosara, ujednačavanja stila prevoda i upoznavanja sa proizvodima/ uslugama kompanije-klijenta jedan je od ključnih faktora. Ta se saradnja mora konstantno održavati u cilju garancije kvaliteta prevoda na datim ciljnim jezicima.
Navedenom se može pridodati još nekoliko pravila, obrađenih i pojašnjenih u publikacijama Eurologosovih menadžera. Kako bilo, sve što je do sad postignuto rezultat je saradnje klijenata-korektora s jedne strane i prevodilaca, lektora, lingvista i leksikografa Grupe Eurologos sa druge.
){kind=link}