Het objectieve eurocentrisme van de commerciële en culturele talen
Toen ons bedrijf in 1977 opgericht werd, werd de naam Eurologos gekozen. In die tijd bestond de Europese Unie nog maar uit een derde van de huidige 27 landen. En je moest een fantast zijn om je een Europa in te beelden dat zijn huidige landen bevat, in feite van Portugal tot de Oeral.
De enige munteenheid van wat toen nog de Europese Economische Gemeenschap werd genoemd, moest bijna twintig jaar lang de ecu worden en niet, zoals bijna op het laatste moment in 2000 besloten werd, de euro!
Bovendien waren in de jaren 70 bedrijven die een naam met dat prefix hadden, uiterst zeldzaam: de Europese verkiezingen waren nog niet eens uitgevonden …

Maar waarom dan Eurologos?
Voornamelijk om drie redenen.
De eerste was om vanaf het ontstaan vast te leggen waar het bedrijf bijhoort, namelijk bij het centrum van de Westerse cultuur, de Europese, die aan de basis lag van en nog steeds centraal ligt in het Westen: het universum dat, ondanks alles, verwijst naar de hele menselijke beschaving.
De tweede reden die onze keuze voor de naam Eurologos bepaalde, was de aard van onze activiteiten zelf, die toegespitst zijn op meertalige diensten. Meer dan twee derde van de wereldtalen worden nog steeds in Europa gesproken (Engels, Spaans, Frans, Russisch en Portugees inbegrepen). Meer dan drie vierde van de globale economie van de logosfeer wordt door Europese talen overgebracht. Daardoor drong het gekozen woord zich op.
De derde reden vindt zijn oorsprong in het Griekse woord logos dat op zichzelf zowel de betekenis van de taal als die van haar inhoud samenvat. Het absolute van de rede en de menselijke aard van het leven (of het nou immanent of transcendent is). Voor culturele activiteiten was er een filosofische reden nodig. En het woord logos kon voor ons alleen maar het meest geschikte zijn.

Eurologos, een modern en futuristisch merk met zeer oude wortels.